MainStory

[MS] สอบสัมภาษณ์

posted on 01 Mar 2011 02:03 by nam-naan in MainStory

เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนลูกบาศก์

 

สอบสัมภาษณ์ นิน ไข่หวาน หมอโชค ช่างรอน

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เช้าวันศุกร์ ที่ 18 มีนาคม 2554

ณ บ้านของน้ำน่าน

 
“น่านจ๊ะ แม่ใส่ข้าวต้มมัดกับคุกกี้ให้ด้วยนะลูก เผื่อหิวระหว่างทาง แบ่งเผื่อเด็กคนอื่นๆด้วยละกัน”

แม่พูดพลางจัดเสบียงใส่กระเป๋า ในขณะที่ฉันรอพ่ออยู่ที่โต๊ะอาหาร วันนี้เป็นวันสอบสัมภาษณ์โรงเรียนลูกบาศก์ พ่อจะไปส่งฉันที่โรงเรียนลูกบาศก์ก่อนแล้วถึงกลับมารับแม่และน้องไปทำงาน ฉันหันไปเล่นกับ หนึ่ง น้องสาวตัวน้อยที่นั่งมองตาแป๋ว 

“พี่น่านจะไปสอบนะจ๊ะวันนี้ น้องหนึ่งเป็นเด็กดี กินข้าวเยอะๆ แล้วอย่าดื้อกับคุณแม่”

“พลทหาร รับทราบ!”

“พลตะหานรับทราบก่ะ” น้องหนึ่งตอบเสียงอู้อี้   น่ารักจริงๆน้องสาวคนนี้ 

ฉันคิดแล้วจับน้องหมุนเป็นวงกลม “โอ๋ๆ เก่งจังเลย มาเล่นกับพี่น่านดีกว่า”

 

 
เสียงฝีเท้าย่ำลงมาที่บันได บอกให้รู้ว่าพ่อลงมาแล้ว

“พ่อมาแล้วพี่น่าน ไปกันเถอะลูก” พ่อเรียกฉันระหว่างที่เดินมาถึงห้องอาหาร

ฉันจึงเข้าไปกอดแม่และหอมแก้มน้องสาว ทักทายหมาสองตัวที่อยู่หน้าบ้าน

ก่อนจะขึ้นรถไปพร้อมกับพ่อ

---------------------------------------------------------------------------------------

“พ่อจ๋า วันนี้โรงเรียนเค้าบอกว่าจะสัมภาษณ์ด้วยล่ะ น่านตื่นเต้นมาก ทำไงดีคะพ่อ”

“น่านอยากเข้าโรงเรียนนี้จัง”

“คนที่มาสอบจะเป็นยังไงน้า แล้วโรงเรียนเค้าจะสัมภาษณ์แบบไหน

 จะเจอคำถามยากๆรึเปล่า”

“ที่นี่เค้าจะมีสนามบาสรึเปล่าคะ อยากเล่นบาสจัง อยากให้มีที่กว้างๆ ลมเย็นๆ”

“โอ๊ย ตื่นเต้นๆ”

 

“หนูใจเย็นๆก่อนนะลูก” พ่อหัวเราะหลังฟังฉันพล่ามไม่หยุดด้วยความตื่นเต้น

“ก็คนมันตื่นเต้นนี่” ฉันบ่นพึมพำ

“พ่อยังไม่ทันตอบคำถามแรกเลย ใจร้อนจริงเรา”

“อย่างนี้นะ วันนี้หนูตั้งสติให้ดีนะลูก ฟังคำถามให้ละเอียด

 หยุดวิเคราะห์คำถามก่อนจะตอบ สัมภาษณ์นะลูกนะ ไม่ใช่แข่งคิดเลขเร็ว
 ไม่ต้องกลัวหมดเวลา”

“การที่หนูคิดก่อนที่จะตอบ จะทำให้คนสัมภาษณ์รู้ว่าหนูมีความตั้งใจ

 ใส่ใจในสิ่งที่เขาพูดนะลูก”

“เป็นตัวของตัวเอง พูดตามความเป็นจริง”

“สิ่งที่สำคัญหนูอย่าลืม มารยาทและอัชฌาศัยนะจ๊ะ

 ลองนึกดูว่าถ้าหนูเป็นกรรมการ หนูก็คงอยากคุยกับเด็กที่ยิ้มแย้มแจ่มใส พูดจาดีๆใช่ไหมจ๊ะ”

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

 โรงเรียนลูกบาศก์ 8.30

 

ฉันยืนอยู่หน้าโรงเรียน มองรถของพ่อที่เคลื่อนตัวออกไป ในใจยังเต็มไปด้วยความตื่นเต้น 

 

พลางคิดถึงคำพูดของพ่อ การสอบสัมภาษณ์วันนี้ ฉันต้องทำให้ดีที่สุด คำแนะนำจากพ่อ จะเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยให้ฉันผ่านวันนี้ไปได้ด้วยดี

 

“เอาวะ ตั้งสติเอาไว้ไอ้น่าน ฟังดีๆ มีมารยาท แล้วก็ คิดก่อนพูด คิดก่อนพูด”

 ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ เตรียมตัวเองให้พร้อม

“โอเคละ! ลุยโลด”

 

 

 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------

 “จากนี้ไป ขอให้ผู้สมัครทุกคนแยกย้ายไปได้ ขอให้โชคดีกับการสอบสัมภาษณ์นะครับ”

สิ้นเสียงผู้ที่ประกาศ บรรยากาศในห้องประชุมคึกคักขึ้นมาทันที เด็กนักเรียนทยอยแยกย้ายกันออกไป ขณะที่บางคนยังดูสับสน

 

 ...

 

..

 รวมถึงฉันด้วย 

 

..

 

นี่มันอาร๊ายยยยยย

  

 พ่อจ๋า!!!!!

 

ไม่เห็นมีเลยอะ ฟังคำถงคำถาม

 

ไหนล่ะคำถาม!!  ไหนล่ะคนสัมภาษณ์!!

  

ไอ้ที่หนูเตรียมตอบ เตรียมเล่าประวัติตัวเอง มันไม่มีอะพ่อ

ไม่มี้ไม่มี~~

   

ฉันร้องไห้คร่ำครวญอยู่ในใจ ด้วยรู้ว่าที่นี่เป็นที่ประชุม หลังจากได้รู้ว่าสิ่งที่ฉันต้องทำในวันนี้คือการไปสัมภาษณ์คนอื่นๆ ไม่ใช่ถูกสัมภาษณ์อย่างที่เข้าใจในตอนแรก

ว่าการเตรียมตัวตอบคำถามนี่ยากแล้ว แต่การต้องไปตั้งคำถามคนอื่นกลับดูยากกว่า

  
เฮ้ออออ... ฉันถอนหายใจเมื่อตั้งสติได้ในที่สุด

 

"ไหง น่านกลายเป็นคนที่สัมภาษณ์ไปได้ล่ะ คงจะเป็นข้อสอบแนวใหม่"

 “สัมภาษณ์ๆ ... เอ๊ะ คำพูดพ่อก็ใช้ได้อยู่มั้ง แต่เปลี่ยนเป็นพูดดีๆ มีมารยาทแล้วกัน”

  ฉันอ่านรายละเอียดที่ได้รับมาอีกครั้ง ในนั้นแจ้งว่าต้องสัมภาษณ์ต้องบุคคลในโรงเรียนสี่คน

 “ต่อไปก็ต้องหารุ่นพี่หญิง ชาย อย่างละคน อาจารย์ หนึ่ง บุคลากรอีกหนึ่ง จะเริ่มที่ไหนดีน้า~~~”

“เอ.. โรงอาหารน่าจะมีคนอยู่ จะได้แวะดูกับข้าวด้วย”

“ความคิดดีจริงๆเรา~~

  

  -------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ที่โรงอาหาร

 

พอเดินเข้ามาในโรงหารฉันก็เริ่มหิว ว่าแล้วจึงหยิบข้าวต้มมัดจากกระเป๋ามากิน

 

“....”

 ขณะที่กำลังจะกัดข้าวต้มมัด ฉันรู้สึกว่ามีคนจ้องอยู่ จึงหันกลับไปมอง

 

 

“น่ากินจังเลยน้า ♥~~~” เสียงใสๆดังขึ้นจากคนตรงหน้า

เด็กผู้หญิงในชุดนักเรียน ผมสั้น ทั้งยุ่งมาก กำลังจ้องฉันตาเป็นประกาย

จากเข็มกลัดที่ติดเสื้ออยู่ ทำให้ฉันเดาได้ว่าเขาคงเป็นรุ่นพี่

 แปลกใจนิดหน่อย แต่ฉันก็ส่งยิ้มกว้างให้(คนที่คิดว่าเป็น)รุ่นพี่ พร้อมยืนข้าวต้มมัดชิ้นอื่นให้

 

“ข้าวต้มมัดอะค่ะ กินไหมคะ~~    อันนี้แม่ทำมาให้ บอกให้น่านแบ่งให้คนอื่นๆกิน”

“อ๋อ หนูชื่อน่านค่ะ ว่าแต่พี่เป็นเด็กโรงเรียนนี้ใช่รึเปล่าคะ”

 

“อื้ม~” พี่คนนั้นพยักหน้าขณะชิมข้าวต้มมัดที่ฉันส่งให้ ฉันจึงชวนพี่นั่งลงที่ม้านั่งในโรงอาหาร

 “อร่อยยยยจัง ” พี่สาวส่งยิ้มน่ารักมาให้ ฉันจึงยิ้มกว้างกลับไปอีกครั้ง

 หลังกินข้าวต้มมัดเสร็จ ฉันก็ขอสัมภาษณ์พี่ผู้หญิงต่อ

 เริ่มการสัมภาษณ์คนแรก เวลา 09.15

“งั้นน่านขอสัมภาษณ์พี่นะคะ” ฉันหยิบข้าวต้มมัดชิ้นที่สองให้ พร้อมถามต่อไปเมื่อเห็นพี่พยักหน้า “พี่ชื่ออะไรอะ”

 พี่สาวกลืนขนมที่อยู่ในปากแล้วบอกชื่อตัวเอง “ชื่อนินจ้ะ ชื่อจริง นภัสกร นามสกุล วิฬาร์ธานินทร์”

 ฉันจดข้อมูลลลงในสมุดบันทึก แล้วตั้งคำถามต่อไป “งั้นน่านขอเรียกพี่นินนะคะ แล้วพี่นินอยู่ม.อะไรอ่า”

 “ม.ห้า”   “เรียนสายอะไรคะ”

“วิทย์-คณิตน่ะ ขนมอร่อยจัง มีอีกไหม” พี่นินตอบแล้วทำมือว่าขนมหมดแล้ว

 

หา! หมดจริงด้วย ฉันคิดในใจ.. ถ้าแม่รู้ ต้องดีใจมากเลย มีคนชมว่าอร่อย แถมกินตั้งเยอะ :D

 ฉันยื่นข้าวต้มมัดชิ้นที่สามให้ แล้วถามต่อ

 “ทำไมถึงเรียนสายนี้เหรอคะ พี่ชอบวิทยาศาสตร์เหรอ”

 “อื้อ อ้อบอ้ด- ชอบทดลองน่ะ อยากเห็นอะไรที่แปลกๆ มันน่าตื่นเต้นดี”

 “แบบ สารผสมกันแล้ว บู้ม! ก็ดีนะ♥~” พี่นินหรี่เสียงลง แล้วหัวเราะเบาๆ

 

ฉันฟังไม่ออกว่าพูดอะไร จึงได้ถามขึ้นอีกครั้ง