DB01-2: นันทนัทแนะนำตัว

posted on 13 Jun 2012 01:48 by nam-naan in Database

*เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนลูกบาศก์ค่ะ

 
 

 NANTHANAT'S PROFILE [1-2]

 

1. ชื่อจริง / นามสกุล / (ชื่อเล่น)

นันทนัท/ กาญจนฤทัย/ น้ำน่าน

 2. อายุ 

15 ปี 16 ปี

 3. วัน เดือน ปี เกิด 

24/12/2538

 4. เพศ รสนิยมทางเพศ 

หญิง สนใจในเพศชาย

 5. ความสูง 

158 cm  162 cm

 6. รูปพรรณสัณฐาน 

เตี้ย ตัวเล็ก หุ่นนักกีฬา

หน้าคม ตาสองชั้น,คม นัยน์ตาสีดำ ผมสีดำอมน้ำตาล ผิวไม่ขาวเพราะออกแดดบ่อย  

ทรงผม- ตัดสั้นระดับคาง หน้าม้าซอย ยุ่งตลอดเวลา หน้ามาตรง ผมยาวไล่ระดับเลยคางเล็กน้อย ยุ่งเหมือนเดิม 

ชุดนักเรียนที่ใช้เป็นชุดนักเรียนม.ปลายเสื้อสีขาว กระโปรงดังรูป(*แต่เป็นสีเขียวของโรงเรียน) ติดเข็มโรงเรียน

  

 

 

7. ลักษณะนิสัยและพฤติกรรมต่างๆของตัวละคร  

 Keyword >> เด็ก,น้องชายตัวแสบ+น้องสาวซนๆในคนเดียวกัน

 
 อารมณ์ดี ขี้แกล้ง

-ร่าเริง ชอบเล่น ชอบคุย ยิ้มและหัวเราะบ่อยมาก เสียงดังโวยวาย(แต่ไม่ทำในขณะเรียนหรือที่ประชุม) 

-ไม่เก็บความรู้สึกลบต่างๆ(เช่น โมโห น้อยใจ เสียใจ)ไว้นาน เหมือนเด็ก เมื่อมีเรื่องอื่นมาให้สนใจก็ลืมทันที

-ชอบอยู่ในวงสนทนา ฟังคนอื่นเล่าเรื่องตลก แล้วคอยแทรกมุขกวนๆ

-ชอบกวนตีนและแกล้งชาวบ้านไปทั่ว  มีความสุขมากถ้าแกล้งเพื่อนได้สำเร็จ

-แสบ เจ้าเล่ห์(ในแง่ของการป่วน หรือแกล้ง ไม่ใช่ในด้านความรู้สึก/ความสัมพันธ์กับคนอื่น)
  
  
  
คล้ายเด็กผู้ชายแสบซน

-ไม่ค่อยเรียบร้อย ออกแนวซนๆลุยๆ(แต่ไม่ได้แมนมาก ไม่ใช่ทอม เน้นซนๆมากกว่า)

-activeมาก คึกคักตั้งแต่เช้าจรดเย็น(จะเห็นกระโดด เดินไปหาคนโน้นคนนี้บ่อย ถ้าเห็นนิ่งๆ ซึม เงียบ แปลว่าผิดปกติ)

-เบื่อง่าย ไม่มีความอดทน ไม่ชอบรออะไรนานๆ (เช่น เมื่อต่อแถวซื้ออาหารก็จะเลือกร้านที่แถวสั้นที่สุด)

-รวมถึงการทำงานด้วย จะทำงานเร็ว ชุ่ย ไม่รอบคอบ
 ถ้างานที่ทำเป็นงานส่วนรวม ก็จะตั้งใจมากขึ้น ทำให้ออกมาดีกว่าเดิม
 
-เป็นเด็กที่อยากรู้อยากลองไปหมด ไม่ค่อยกลัวอะไร

-ชอบทำกิจกรรมและเล่นกีฬามาก

 
  
พี่คนโต+(อดีต)ลูกคนเดียว

-มีน้องสาวอายุน้อยกว่ามากคนหนึ่ง

-แต่แทนที่จะมีความรับผิดชอบ ดูพึ่งพาได้แบบพี่คนโต กลับเป็น หัวโจกเด็กเล็ก เหมือนน้องสาวคนโตมากกว่า  

-นิสัยเด็กพอกันกับน้อง มีมุมที่ชอบอ้อน ชอบให้คนตามใจ โดยเฉพาะคนที่ดูเป็นผู้ใหญ่

-แต่ด้วยความเป็นพี่ก็ทำให้ติดนิสัยเป็นห่วงคนอื่นบ้าง (ถ้ารู้ว่าคนนั้นไม่สบายใจ)จะช่วยให้คำปรึกษาเท่าที่ทำได้
 
-ชอบดูแล คนที่เจ้าตัวรู้สึกว่าเด็กกว่า

-ชอบเล่นกับเด็กมาก (รวมถึงรุ่นน้อง) กับเด็กๆแล้วจะใจเย็นมาก  

-จริงๆแล้วเป็นคนใจดี(ถูกการชอบป่วนบังไว้)

 

ใจกล้าหน้าด้าน

-มั่นใจในตัวเอง

-กล้าแสดงออก ไม่ใช่คนขี้อาย ท้าให้ทำอะไรก็ทำ

-หน้าด้าน ชอบชมตัวเอง(เช่นบอกว่าตัวเองเรียบร้อย อ้างว่าเพื่อความสนุกของคนอื่น)

-แต่เขินเป็นนะ พอเขินจะพยายามทำให้กลายเป็นเรื่องตลก  

 

ตรรกะง่ายๆ ไม่ซับซ้อน

-ตรงไปตรงมา ไม่มีมาด ไม่ซึน ไม่เก็บความรู้สึก แสดงสีหน้าชัดเจน(ยกเว้นว่าอยากจะแกล้ง)
 ปัจจุบันทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้บ่อย เวลาจะกวนประสาทคนอื่น 
 
-ไม่ชอบคิดซับซ้อนเกี่ยวกับเหตุผลและการกระทำต่างๆของคน
 
-ถ้าอยากทำ/พูดอะไร ก็ทำ/พูดเลย ไม่ต้องคิดมาก**

ผล>>บางทีเลยพูดไม่คิด ทำร้ายคนอื่นโดยไม่ตั้งใจ (แต่ถ้ารู้ว่าผิดก็จะขอโทษ)

-คิดว่าคนอื่นก็คงคิดเหมือนตน (เช่นถ้าเพื่อนบอกว่าไม่เป็นไร ก็คิดว่าเพื่อนไม่เป็นอะไรจริงๆ ไม่ได้คิดเพิ่มว่าเพื่อนอาจจะพูดแบบนี้เพื่อให้เราสบายใจ)
 
ทั้งนี้ น่านไม่ใช่คนซื่อ หรือไม่ทันคน เพียงแต่คิดตื้นๆ ไม่ค่อยละเอียดอ่อนในด้านความสัมพันธ์ (ไม่ค่อยสังเกตความรู้สึกคนอื่นมากนัก ถ้าเพื่อนไม่แสดงความรู้สึกออกมาชัดเจนก็จะไม่รู้)  

**เพิ่ม - มีสติยั้งคิดนิดนึงแล้ว และเริ่มสังเกตคนอื่นมากขึ้น จนพอจะจับเค้าได้บ้างได้ว่าเขาคนนั้นรู้สึกอย่างไร หรือคิดอะไรอยู่ ยกเว้นเรื่องใครชอบใครนี่ยังไม่รู้เหมือนเดิม

 
มีมุมที่อารมณ์อ่อนไหว
 
-ปกติไม่คิดมาก พอมีเรื่องก็ไม่ติดใจอะไรมาก อาจจะทำหน้าเซ็งๆ บ่นนิดหน่อย

-แต่วันไหนที่เจอเรื่องแย่ๆ หลายๆครั้ง จะเกิดการสะสม แล้วคิดมาก(ไม่เกิดขึ้นบ่อย)

-คำพูด/การกระทำของคนอื่นที่ปกติไม่ส่งผลในทางลบ ก็จะสามารถทำร้ายได้อย่างง่ายดาย

(เช่น ทำผิดพลาด แล้วเพื่อนพูดว่า"ทำไมก่อนทำไม่คิด" ในกรณีปกติ>> จะไม่ติดใจในคำพูดนั้น

ในกรณีที่"เฟล">> จะรู้สึกน้อยใจ แล้วคิดว่าแค่นี้ทำไมต้องว่าเรา ต้องมาซ้ำเติมด้วยด้วย  )

-ถ้าโกรธมากหรือเสียใจมากก็จะเงียบไปเลย เงียบผิดปกติจนสังเกตได้ หน้าตาไม่ร่าเริง ถามคำตอบคำ ถึงขั้นร้องไห้

-อาการณ์ซึมเศร้านี้ต้องใช้เวลาสักพัก หรือกิจกรรม/กีฬา/ของกิน/คนที่เข้าใจ มาฟื้นฟูถึงจะหายไป

 

ลักษณะการพูดคุย 

-คุยเก่ง เข้ากับคนง่าย กับคนเพิ่งรู้จัก และดูเข้ากันได้ก็จะทักทาย ยิ้มให้ อาจมีแซวเล่นบ้าง

-สำหรับ คนที่ไม่รู้จักรุ่นเดียวกัน น่านมักจะสะกิด/มองหน้า แล้วถามว่า"หวัดดี ชื่ออะไรเหรอ เราชื่อน่านนะ" เป็นต้น แต่ถ้าเลี่ยงไม่ได้จริงๆจะพูดคำว่า"เธอ"แทน ถ้าเป็นผู้ใหญ่ก็จะเรียกตามที่สังเกตจากภายนอก เช่น "พี่คะ ...."  "ขอโทษนะคะ ใช่อาจารย์หรือเปล่าคะ "

-กับเพื่อนทั่วไปก็จะคุยกับแซวปกติ ถ้าเป็นเพื่อนที่สนิทกันจะกวนใส่

-เพื่อนทั่วไป แทนตัวเองด้วยเรา กับชื่อเล่นอีกฝ่าย พอสนิทหน่อยจะเป็น เรา/น่าน กับ ชื่อเล่น/ฉายา

-เพื่อนที่สนิทมากๆ จะเป็น เรา/ฉัน/น่าน/กู(ต้องสนิทกันมากพอ) กับ แก/ชื่อเล่น/ฉายา

-กับรุ่นพี่จะเป็น หนู/น่าน กับ ชื่อเล่นของพี่ 

-กับ ผู้ใหญ่แทนตัวเองด้วย หนู/น่าน กับ ตำแน่งของผู้ใหญ่ เช่น อาจารย์/ป้า/คุณ ตามด้วยชื่อเล่น(ถ้าสนิท)/ชื่อจริง(ถ้าไม่สนิท) พูดมีหางเสียง ถ้าสนิทมากๆอาจจะเรียกฉายาที่ตั้งให้

-จะไม่พูดคำหยาบคายกับผู้ใหญ่

-ไม่ชอบพูดคำว่า "นาย"เพราะคิดว่าเป็นคำที่แปลก (ส่วนคำว่าเธอ พูดแต่ไม่บ่อย)